23-08-08

een nieuwe blog

Belofte maakt schuld. Een nieuwe droom, een nieuwe blog. Het is er dus mee gedaan met deze blog "running and cycling". Gedaan, afgelopen, finitto, schluss. Wanneer heb ik dat nog gelezen? ;-)
By the way. Ik ben ondertussen drie weken loopvrij en guess what. Ik heb op geen enkel moment nog last van m'n scheenbeen. Nog vijf weken te gaan en gewoon een beetje mijn manieren houden tijdens het fietsen ... op advies van Rudi.
Wat de blog betreft. Deze blog kan langzaam, maar zeker, verdwijnen en ik zal m'n hersenspinsels in 't vervolg neerschrijven op My road to Iron.

22:30 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-08

een nieuwe droom

triathlonWat doe je als een stomme kwetsuur je (sport)droom stuk slaagt? Veel keuze heb je niet. De enige optie die ik niet heb, is blijven zitten kniezen. Anders moet ik die spreuk rechts bovenaan m'n blog eraf doen. Niet echt ... Er zijn dus alleen die twee andere opties.
Ofwel proberen terug te slaan, na veel geduld. En hopen dat je niet steeds hervalt in je oude miserie. En eerlijk gezegd zegt m'n buikgevoel dat dat hervallen misschien wel te waarschijnlijk is. Althans voor de doelen die ik mezelf de laatste tijd in het lopen gesteld had: sneller, sneller, sneller ...
Dus blijft er nog één optie over. Als je droom wordt stuk geslagen, ga je toch gewoon voor een nieuwe droom. Daarom ben ik vrijdagavond bij Rudi en Mieke langs geweest om met hen te overleggen of die droom voor mij ooit werkelijkheid kan worden, of het altijd bij een droom zou blijven. En eigenlijk is het helemaal zelfs geen nieuwe droom. Het is een droom die ik vijf jaar geleden had opgegeven. En die ik nu terug uit de kast heb gehaald. En daarom moet ik dus eigenlijk een nieuwe blog maken. Want running and cycling dekt dan de lading niet meer. Een nieuwe droom, een nieuwe blog. Er is is nog heel wat werk aan de winkel. En dan heb ik het niet zo zeer over m'n blog ;-)

21:52 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-08-08

traag

slakAmper twee weken geleden toonde een botscan een stressfractuur in m'n linkerscheenbeen en (lichte) periostitis aan m'n beide scheenbenen. Amper twee weken geleden ... Pfff, het lijkt al een eeuwigheid. Ik probeer m'n gebrek aan beweging min of meer te compenseren met wat meer fietskilometers. Maar volledig lukken doet dat niet. Trouwens het gevoel aan m'n linkerscheenbeen is er nog altijd. Dat doet me eraan herinneren dat ik nog een hele weg te gaan heb. Ik houd vol, maar het gaat gdvdm traag, veel te traag, tergend traag.

21:20 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-08-08

net wat ik nodig had

nutellaVoor wat het waard is .... ik heb dit weekend, meer bepaald zaterdag, een deel van mijn "ik-mag-gdvdm-(minstens)-acht-weken-niet-lopen-frustratie" er kunnen uitfietsen. 's morgens vertrokken voor een VWB tocht heen en terug naar Breskens (aan de Nederlandse kust van de Westerschelde). In het totaal kwam ik uiteindelijk op bijna 170 km. Het eerste gedeelte reed ik samen met de groep tegen een rustig tempo. Omdat ik 's middags op tijd thuis wou zijn, had ik op voorhand besloten om in Breskens onmiddellijk rechtsomkeer te maken en alleen naar huis te rijden. Sowieso tegen een iets sneller tempo. Dat iets sneller werd uiteindelijk veel sneller. Na enkele kilometers kwam ik terecht in een groepje met negen. Een hele tijd kon ik me goed in het wiel nestelen van iemand die er echt wel stevig de pees op legde. Uiteindelijk was ik dan ook zelf op kop gesukkeld. En dan komt natuurlijk het alom gekende wielertoeristeninstinct naar boven: gas open en we zullen wel zien wie er volgt ;-) Gezien het minder aantal kilometers dat ik dit jaar in de benen had, ging het beter dan verwacht. Hoe langer de rit duurde, hoe beter het ging. Na 140 km in tegenwind nog 34-35 km/h halen en als de wind effe mee zat boven de 40 km/h geraken, dat gaf echt wel een super gevoel. Tot mijn grote verbazing bleef van de groep uiteindelijk nog vijf, dan nog drie en uiteindelijk alleen ikzelf over. Ha! Eigen schuld dikke bult! Ik moet wel toegeven dat ik uiteindelijk zelf ook choco thuis gekomen ben. Serieus choco. Mmmm ... net wat ik nodig had ... ;-)

20:30 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-08-08

schaakmat, gedaan, afgelopen, finitto, schluss

smiley downHet gevoel in m'n scheenbeen verslechterde niet, maar verbeterde ook niet. En dat niettegenstaande ik twee weken rust achter de rug had en ik ondertussen al aan m'n vijfde biopunctuursessie bezig was. De diagnose bij m'n sportdokter wees er nochtans elke keer op dat het langzaam aan het beteren was, want drukken op m'n scheenbeen deed geen zeer meer en dat was enkele weken geleden wel anders. Toch leek het haar beter om een botscan te laten doen om zekerheid te hebben dat er niets meer aan de hand was. Dat heb ik gisteren dan ook laten doen. Ofwel zou ik een stressfractuur hebben en dan zou ik uiteraard een kruis kunnen maken over Eindhoven. Ofwel enkel periostitis en dan is er, mits verderdurende biopunctuur, nog hoop. Alle onzekerheid en ongerustheid van de voorbije weken, werd meteen weggenomen. De botscan toonde duidelijk een stressfractuur onderaan de binnenkant van m'n linkerscheenbeen. Gedaan met Eindhoven. Gedaan met lopen voor minstens acht weken. Ik snap er geen sikkepit van. Ik ben minder aan het sporten dan vorig jaar, minder lopen en minder fietsen, meer rustdagen, verstandiger trainen en dan kom ik dat tegen. Iets waartegen ik volledig machteloos sta. Geen kwestie van niet opgeven, een moeilijke periode doorspartelen, doorbijten. Deze keer geen kwestie van "winners never quit". Gewoon schaakmat, gedaan, afgelopen, finitto, schluss... Verdomme toch.

22:04 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-07-08

zijden draadje

Welkom op een blog vol miserie. Pfff ... wel lopen, niet lopen, ... Het wordt tijd dat ik eens over iets anders kan schrijven, maar dat zit er voorlopig niet echt in, vrees ik. Omdat ik sinds donderdag last kreeg van m'n scheenbeen bij elke stap die ik zette, kon ik niet anders dan vrijdagavond bij m'n sportdoktoer langs te gaan. Eerst had ik (voorlopig) loopverbod gekregen, wat de moed even heel diep deed zakken en Eindhoven volledig op de helling zette. Ik ben ondertussen op twaalf weken van 12 oktober en kan de noodzakelijke trainingen niet blijven uitstellen. Maar dan toch ... na opnieuw m'n linkerscheenbeen te onderzoeken, leek de diagnose deze keer toch niet zo eenvoudig dan twee weken geleden. Normaal zou drukken op het bot van m'n scheenbeen me tegen het plafond moeten krijgen. Maar dat was dus nu blijkbaar niet het geval. Is er dan toch verbetering? Dat er nog steeds iets aan de hand is, is natuurlijk ook wel duidelijk. Alleen is het niet heel duidelijk wat er juist aan de hand is. En daarom is het dus ook niet duidelijk hoe erg het wel of niet is. Daarom mag ik dan toch voorlopig blijven lopen. Deze week zou ik op een dikke 40 (extensieve) kilometers moeten komen. In ieder geval een begin ... hopelijk een begin van wat meer. Positief blijven is de boodschap. Langs de andere kant besef ik maar al te goed dat m'n marathondeelname nu stilaan aan een zijden draadje hangt. Maar zolang dat zijden draad niet afknapt, ga ik door.

21:21 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-07-08

Ze zullen me niet temmen

Verdorie toch. Ik heb amper vier looptrainingen achter de rug en guess wat? De miserie begint precies opnieuw. Mijn linkerscheenbeen laat zich terug voelen. Het is niet dat ik echt pijn voel. Maar de diagnose en de ongerustheid bij mijn sportdokter van twee weken geleden in gedachten, baart het me toch wel zorgen. Daarom heb ik daarnet even met haar gebeld om te horen wat wel of niet mocht. En voor wat het waard is ... ik kreeg min of meer te horen wat ik wou horen: "Nog even afwachten". Voor hetzelfde geld had ik te horen gekregen dat ik terug mijn trainingen moest stoppen. Maar dat is dus niet het geval. Ik mag nog steeds verder rustig opbouwen zolang ik geen echte pijn voel. En ondertussen blijven ijzen en Flexium gel smeren. Fingers crossed ... want ik ben er nu echt niet klaar voor om Eindhoven uit m'n hoofd te moeten zetten. Ze zijn van mij nog niet vanaf. No way. Om in de sfeer van het vorige bericht te blijven ... "Ze zullen me niet temmen" ...

15:48 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-07-08

feestdag

vlaamseleeuwVorige week vrijdag (11 juli) was het een feestdag. Volgende week maandag (21 juli), dat is geen feestdag. En zelfs mocht het er één zijn, dan is het dit jaar misschien de laatste keer ;-) Maar belangrijker dan al die wel-of-niet-feestdagen: het was vandaag ook een feestdag. Althans voor mezelf. Na twee looploze weken ben ik vanavond 8 km gaan lopen. Eerlijk gezegd met een bang hartje uit vrees dat ik vanalles ging voelen, dat ik niet mocht voelen. Ook al had ik mezelf voorgenomen om er niet aan te denken. Alsof zoiets lukt ... Maar in ieder geval was dat dus niet echt het geval. Ik heb geen klagen. Ook niet wat de condite betreft, had ik de indruk. Loslopen (aan 5:13) ging bijzonder gemakkelijk (aan hartslag 112). Dan zal het al bij al wel meevallen, hoop ik. Alhoewel dat misschien maar echt duidelijk zal worden van zodra ik terug wat deftigere trainingen ga beginnen doen. Maar dat zie ik dan wel. Ik ben terug vertrokken. Ik ga rustig opbouwen en proberen zonder veel miserie me, in de volgende twaalf weken, klaar te stomen voor Eindhoven. En nu ... nog even genieten van mijn eigen feestdag ;-)

22:04 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-07-08

genieten

Daarnet ben ik langs geweest voor mijn laatste bio-punctuur sessie. En guess what? Ja, ik heb groen licht gekregen om dit weekend terug te beginnen lopen. Het zal natuurlijk gene vette zijn qua afstand en snelheid, maar dat doet er nu eventjes niet toe. Met rustig te mogen opbouwen ben ik ook al meer dan tevreden. De goesting, en de bijhorende vreugde, om terug te mogen lopen overheerst nu even alles. En het enige wat ik nu wil is dat ik de kans krijg om dat zo te houden. Anders gezegd: om niet te hervallen, laat staan in een andere kwetsuurt te sukkelen. Veertien looploze dagen op twaalf weken voor de marathon is niet echt het meest ideale startscenario. Maar langs de andere kant kan er op twaalf weken toch nog heel wat gebeuren. En ik verwacht nu toch ook niet dat mijn basisconditie zo erg naar de knoppen zal zijn. Hetgene wat me de komende dagen en weken het meeste zal bezig houden is "Voel ik nu iets?", "Doet dat nu zeer of niet?", "Voelde ik dat enkele weken geleden ook?" en tal van die zinloze vragen. Dat zit gewoon in 't koppeke na een kwetsuur. Dat weet ik. Dat was de vorige keren ook zo. Maar ik zal mijn best doen om mij er toch niet teveel door te laten leiden en er zo weinig mogelijk aan te proberen denken. Gewoon lopen en genieten. De rest komt wel van zelf.

20:08 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-08

kilo's

weegschaalMorgen ben ik halfweg. Een week niet mogen lopen. Nog één week te gaan. Als ik dan toch niet mag lopen en verplicht ben bruusk mijn marathonvoorbreiding te stoppen, tja, wat doe je dan? Wel dan begin je maar met andere dingen om toch jezelf er van te overtuigen dat je volop aan de voorbereiding begonnen bent. En daarom ben ik begonnen met mijn minst favoriete stuk in de voorbereiding... de kilo's. Het is nog vroeg om er aan te beginnen. Maar vorig jaar ben ik er nog vroeger aan begonnen, dus moet het nu ook maar. Er zouden nog zo'n drie kilo's af moeten. Pfff ... Dat is veel. Ik weet niet hoe ik die er ga moeten afkrijgen. Maar het is vorig jaar ook gelukt. Dus moet het dit jaar ook lukken. Want drie kilo's minder gedurende 42 km, dat zal één van die kleine dingen zijn die maken dat die 3u10 haalbaar wordt. En als dat lukt dan eet ik ze er nadien op minder dan een uur terug bij ;-)

21:01 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-07-08

lachen

Gisterenavond ben ik bij m'n sportdokter langs geweest voor de tweede bio-punctuur sessie. En het moet gezegd: ook al waren we pas enkele dagen verder, het was al een groot verschil tegenover vrijdag. Toen ze vrijdag op de pijnlijke plaats op m'n linkerscheenbeen drukte, krimpte ik volledig samen en schreeuwde ik het uit van de pijn. Dat was nu niet meer het geval. Niet dat het niet meer zeer deed, maar het was totaal niet meer te vergelijken met enkele dagen geleden. Het moet toch zijn dat ik er echt heel snel bij was om de diagnose te laten stellen. En dat de combinatie van bio-punctuur, een ontstekingsremmer en het ijzen toch wel z'n vruchten afwerpt.
Niet dat een bezoek bij de sportdokter niet plezant kan zijn. Maar meestal wordt er toch niet bijzonder veel gelachen. Niet onlogisch, want over het algemeen kom ik maar bij haar langs als er iets scheelt en wil ik gewoon graag een duidelijke, correcte uitleg horen over wat er scheelt en hoop ik vooral ook te horen dat het toch niet zo erg is. Dat was nu dus toch wel anders. Maar nu ik merkte dat het toch wel gunstig evolueerde op amper een paar dagen, kon ik mezelf niet inhouden en vroeg ik op het einde van de consultatie of dat toch niet iets veranderde aan die twee weken loopverbod. En kijk, dat was genoeg om toch even te lachen. Althans voor haar. Tedjuu toch ...

20:43 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-07-08

periostitis

periostitisNog nooit heeft mijn sportdokter zo snel een diagnose gesteld. Nog nooit was ze zo zeker van haar diagnose. En bij nog geen enkele kwetsuur in het verleden heb ik al loopverbod gekregen. Het was steeds een kwestie van te luisteren naar m'n lichaam en (te erge) pijn niet te negeren. Tot vandaag dan, amper enkele dagen nadat ik een beetje last begon te voelen aan de binnenkant van mijn linkerscheenbeen. De diagnose luidde: periostitis of voor de gewone mensen: een ontsteking van het scheenbeenvlies. En ja ... twee weken loopverbod. Ook nog een paar biopunctuurbehandelingen, een paar dagen ontstekingsremmers nemen en veel ijzen. Maar die dingen veranderen allemaal niets aan die twee weken loopverbod.
Straf. Het is de eerste keer dat ik een kwetsuur heb, waarvan ik enkel tijdens het lopen wat last heb, maar die ik voor de rest niet of nauwelijks voel. Waarbij ik me wel serieus zeer kan doen als ik op het juiste plaatsje (of moet ik zeggen verkeerde plaatsje) op de binnenkant van m'n scheenbeen druk. Daarom dat ik hoopte dat ik op z'n minst zou kunnen blijven lopen. niet dus ;-(
Het is gdvdm altijd iets al ik nog maar even iets meer train dan gewoon extensieve kilometers. Wat anderen ook zeggen, ik ga echt moeten geloven dat mijn lichaam (mijn benen) niet voor het lopen gemaakt zijn. Dat gevoel in m'n benen tijdens trainingen, tijdens of na een marathon. Dat afzien. Is dat dan toch steeds een signaal dat er eigenlijk iets fout zit? Ook al heb dikwijls het gevoel dat ik conditioneel veel meer had/zou kunnen verdragen. Daar ben ik dan vet mee. Ik weet het niet. En het is eigenlijk niet belangrijk, want ook al had ik het antwoord op die vraag, daarmee verandert er nu niets. En het is dan nog maar te hopen dat het na die veertien dagen gedaan is met de miserie. Sowieso zal ik langzaam terug moeten opbouwen. Dus voor dat ik het weet, zal het al augustus zijn. De maand waarop ik normaal gezien al op volle snelheid zou moeten zitten. En dat terwijl ik nu moet surplassen. Man, man, man. Dit kon ik nu echt wel missen. Morgen kan ik beginnen aftellen: nog dertien dagen ... ;-(

21:12 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

28-06-08

haantjesgedrag

kukelekuOp een dik anderhalf uur en het was gebakken: 21,1 km of dus een halve marathon. Geen gerij, geen inschrijving, geen wedstrijd dus. Maar gewoon een training op m'n dooie eentje. En het was genieten. Hoe langer het duurde, hoe meer. IK had potverdorie spijt dat het gedaan was. Het enige nadeel was dat ik zelf m'n drinken (en m'n eten) heb moeten meesleuren, maar het heeft me uiteindelijk minder gehinderd dan ik op voorhand dacht.
De eerste kilometer diende om op te warmen en dan was het de bedoeling om 20 km tegen marathontempo, dus 4:30 per km, te lopen. Ik ga nu niet zeggen dat ik geen moeite moest doen om dat tempo te lopen, dat zou ook overdreven zijn. Maar nog meer moeite kostte het me om het juiste tempo van 4:30 per km te lopen. Dan ging het weer te traag, dan weer te rap. Dat had ik wel liever anders gehad: gewoon m'n tempo kunnen lopen, zonder te veel op m'n Garmin te moeten zien en constant te moeten corrigeren.
Soit, uiteindelijk liep ik dan toch gemiddeld 4:27 dus da's toch redelijk dicht erbij. Alleen de laatste kilometer ... Waarom? Zomaar, omdat ik er zin in had. Omdat ik nog eens wou testen of er nog iets in de benen zat. De laatste kilometer ging tegen 3:49. Zalig. Dat stond natuurlijk niet zo in m'n schema. En ik weet ook niet of het wel zo verstandig was. Dat zal ik nog wel van Rudi horen. Tja, haantjesgedrag, zeker ... wat doe je eraan? ;-)

20:54 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-06-08

hartslag

De week van het marathontempo. Het is mij niet volledig duidelijk of Rudi dit soort trainingen nu inplant omdat ze gewoon goed zijn om nu te doen, of puur uit mentale overwegingen. Het is toch niet zo abnormaal dat ik niet echt een goed gevoel overhoud aan de kortere wedstrijden van de voorbije weken. Maar waarom ik de trainingen nu moet doen is eigenlijk niet belangrijk. Ik heb vertrouwen in mijn coach en haspel ik de trainingen dan ook één voor één heel voorbeeldig af.
Ik heb er al twee achter de rug. Er volgen er nog twee. Uit pure nieuwsgierigheid houd ik deze week heel nauwgezet m'n hartslag bij waartegen ik op dit moment aan marathontempo kan lopen. En of ik er iets mee ben? I don't know. Ik vrees van niet. Die hartslag van mij, dat is wat. Heel veel belovend zou je denken als ik deze week al twee keer na 10 km aan 4:30 per km nog steeds een relatief lage hartslag heb. Maar spijtig genoeg, weet ik wel beter. Dat betekent bij mij niet dat 3u10 in oktober met de vingers in de neus gelopen zal worden. Mocht het zo zijn, dan zou ik m'n doel wel wat scherper stellen.
Zaterdag loop ik de vierde training deze week aan marathontempo en dat is toch nog iets anders dan 10 km. Ik ben dan ook reuzebenieuwd hoe me dat gaat afgaan. Of m'n hartslag misschien toch al iets compleet anders gaat tonen dan na 10 km. Het zal sowieso wel een paar keer bijten worden om het tempo meer dan anderhalf uur vol te houden. Ik kijk er al naar uit.

21:40 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-06-08

Haasdonk

Waar was ik nu weer gebleven? Twee weken geleden was het de bedoeling om een zware trainingsweek af te sluiten met een 8 km wedstrijd in Belsele. Om een lang verhaal kort te maken. Met alle respect voor de organisatoren, maar het is een bende amateurs en mij zien ze daar niet meer terug. Geen wedstrijd dus en geen verslag.
De voorbije week was op loopgebied een rustweek. Op werkgebied en al de rest het tegenovergestelde. De tweede helft van de week hebben Christel en ik drie dagen van London kunnen genieten. Niet zomaar, wat natuurlijk ook altijd zou kunnen. Maar om op woensdag- en donderdagavond naar Yazoo te gaan kijken. Veel woorden heb ik niet nodig om die twee concerten samen te vatten: a-m-a-z-i-n-g. Niet te doen. We hebben al veel concerten meegemaakt, maar dit sloeg alles. Gewoonweg perfect. Vanaf de eerste seconde in een roes geraakt en pas een tijdje nadat het gedaan was terug op aarde geland. En dat zonder wit poeder hé Tommeke ... ;-)
Voor de rest was de trip naar London ook volledig geslaagd en daar zat het goede weer natuurlijk ook voor heel wat tussen. Veel te veel geshopt en verschrikkelijk veel kilometers en hoogtemeters (lees: trappen) gedaan. Maar zo gaat dat nu eenmaal in London.
Enfin een ideale voorbereiding voor de 5km wedstrijd gisteren in Haasdonk. Ook daar kan ik kort over zijn. Gestart in 9de positie en uiteindelijk 4de geworden. Amai, dan zal nogal eens een scherpe tijd zijn? Niet echt. Om eerlijk te zijn zelfs een zwak tempo voor ... 6 km. Ja dat kreeg ik na 4 à 5 km in 't snotje, dat de grapjassen er een km hadden bijgelapt. Niet echt ideaal als ge een eindspurt wilt inzetten ;-) Enfin, ik moet er nu ook niet echt over zeuren dat het niet goed ging. Dat wist ik eigenlijk op voorhand.
De trainingen zullen nu stilletjes aan meer marathon gericht beginnen worden, denk ik. Laat maar komen die kilometers Rudi. Als ik niet snel kan lopen, dan probeer ik gewoon lang te lopen ... ;-)

20:04 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-06-08

kilometers

Change of plans. Ik was oorspronkelijk van plan om na de 5 km in Sinaai en de 10 km in Bazel volgende zondag aan de 10 mijl wedstrijd in Belsele mee te doen. Maar, na kort overleg met Rudi - en eigenlijk op mijn vraag - ruil ik de 10 mijl in voor de 8 km wedstrijd. Als ik aan de 10 mijl meedoen dan is het om mijn tijd van 1u05 op zijn minst te evenaren. En vermits ik nu niet het gevoel heb dat dat er nu in zit, doe ik liever niet mee. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Niet dat ik dan van de 8 km wedstrijd veel verwacht. Want het zal eerder een goede training worden dan een echt snelle wedstrijd. Ook al is een wedstrijd als training lopen niet echt mijn ding, toch heb ik er wel zin in. In tegenstelling tot de voorbije wedstrijden voorziet m'n trainingsschema van deze week ook geen echte ideale aanloop naar zondag. Want zowel donderdag, vrijdag als zaterdag ga ik lopen en het weektotaal zal op 60 km uitkomen. Maar wie weet gaat het dan net goed. Misschien heb ik die extra kilometers als voorbereiding op een wedstrijd wel nodig? Misschien is al dat rusten nergens goed voor ;-) Ik zal het zondag weten ... misschien schuilt er wel een ultraloper in mij ... ;-) Kilometers doen, kilometers, kilometers, ...

21:26 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-06-08

genoten

Vanmiddag aan de start van de Bultencross in Bazel, merkte ik plots dat ik naast Koen Maris stond. Uit respect heb ik dan maar twee stappen achteruit gezet en ben ik erachter gaan staan. Voor de bloglezers die van Mars komen ;-) ... Koen Maris is een wereldtopper in duathlonland en won in 2007 het WK duathlon long distance in het Zwitserse Zofingen. Het zal waarschijnlijk in zijn trainingsprogramma gepast hebben om eens een wedstrijdje in zijn achtertuin mee te doen. Leuk voor de organisatoren en ook gemakkelijk. Dan kennen ze de winnaar al nog voor de start wordt gegeven ;-)
Vorige week 5 km in Sinaai, vanmiddag 10 km in Bazel. Het zou dus wel iets trager gaan, liefst niet te veel trager. Die illusie was ik rap kwijt, toen ik een paar kilometers ging opwarmen op het parcours. Eerste km in het veld, plassen, slijk en bij momenten echt slecht beloopbaar. Na de eerste km uit het veld, gelukkig. Of toch niet? Niet echt ... kasseien ;-( Dag snelle tijd! Ik ga gewoon onder de 40 minuten, of dus boven de 15 km/h gemiddeld proberen lopen en we zien wel. Het knapste was dan nog dat ik toen niet wist dat het leukste eigenlijk nog moest komen. Na de kasseien weliswaar een stukje betonbaan, maar daarna een brugje over en het bos in, bergop en bergaf. Man, man, man. En alles twee keer omdat het twee toeren van 5 km waren. Het was wel een ongeloofelijk mooi parcours en heel gevarieerd, dat wel. Alleen niet geschikt voor een snelle tijd.
Ik ben vertrokken rond de 16de positie. Net voor het moelijke stuk in het bos een groepje van 4 lopers voorbije gestoken. En in het moeilijke stuk geraakte ik ze volledig kwijt. Ze hadden het blijkbaar nog moeilijker dan mij om hun snelheid niet onder de 15 km/h te laten zakken. De tweede toer in hetzelfde moeilijke stuk, met een aantal keer bergop, was het opnieuw bingo. Al een paar kilometer had ik een loper in het vizier en ik geraakt wel dichter maar niet tot bij hem. Een paar stukken bergop en het was gebakken. Erop en erover en naar de 11de positie. Totaal onbelangrijk, I know. Maar als ik dan toch geen (voor mezelf) snelle tijd kan lopen, kan ik daar wel van genieten van een beetje vooraan in een wedstrijd te lopen.
De eerste toer lukte het me nog om de eerste van de twee zwaarste kilometers net onder de 4:00 te blijven. Maar in de tweede toer gingen beide kilometers aan 4:02 en 4:07. Om dat allemaal goed te maken in die andere zes kilometers, was iets teveel van het goede. Ik was dan ook al tevreden dat ik uiteindelijk op zo'n parcours nog 3:58 per km kon lopen. Je weet natuurlijk nooit was je dat echt aan snelheid gekost heeft, maar met momenten kun je gewoon niet zo snel lopen dan dat je wilt en op dat moment denkt te kunnen. Kasseien, putten, plassen, slijk, ... De laatste 100-200 m was helemaal de max en moest ik nog uitkijken dat ik m'n voeten niet omsloeg of onderuit ging. Het was eens iets anders. Een snelle tijd of niet. Ze zien mij hier volgend jaar waarschijnlijk wel terug, want ik heb er van genoten. Meer van genoten dan die 5 km van vorige week aan 3:47.

21:52 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-06-08

dure seconden

Het was al een tijdje geleden dat ik nog eens een echte snelheidstraining had. Na de 5km wedstrijd van zondag en 15 extensieve kilometers maandag, was het gisterenavond van dat. En of ik het geweten heb. Ook al was ik niet echt tevreden van mijn snelheden (nooit sneller dan 3:15 per km), het gevoel in mijn benen achteraf zei genoeg. Zelfs de gewone, extensieve laatste kilometers in de training van gisteren voelden aan alsof ik in de tweede helft van mijn marathon zat. En 's avonds de trap af, was ook al niet om over naar huis te schrijven. Het moet zijn dat ik toch mijn best gedaan heb en de training toch zijn nut heeft gehad. En nadat ook Rudi dat bevestigde, vergeet ik maar eventjes dat gevoel dat het niet snel genoeg ging. Het is was het is.
Vandaag was het dan natuurlijk rustdag. Morgen nog wat extensieve kilometers. En dan zaterdagmiddag de 10 km wedstrijd in Bazel. De 5 km van vorige zondag in Sinaai was ok. Of het zaterdag weer bingo gaat zijn, betwijfel ik. Bingo zou betekenen sneller dan 3:51 per km. Maar als ik op een 5 km wedstrijd niet echt spectaculair veel sneller loop dan 3:51 per km, dan moet ik mezelf ook niet teveel wijs maken. Sinds ik onder de 4:00 per km (of boven de 15 km/h) grens gedoken ben, krijg ik er niet zo gemakkelijk meer een paar seconden af per km. Het zijn dure seconden geworden, heel dure seconden.

21:31 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-06-08

KWB jogging Sinaai

Na een week met rustige trainingen en zonder fietskilometers, was het vandaag tijd voor mijn eerste 5 km wedstrijd. En het zal niet mijn laatste zijn-) Voilà!
Een jogging noemen ze dat ... Naar ik hoorde, kwam de winnaar dik binnen de 17 minuten over de streep en hij liep hij dus rond de 18 km/h. Ik heb altijd gedacht dat joggen iets anders was ;-) Maar dat terzijde, want, afgezien van de te late start, was er niets op de organisatie aan te merken. De afstand klopte zelfs perfect en dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ze hadden de start en de finish perfect gelegd. Thanks!
De wedstrijd zelf dan. Omdat ik bij het opwarmen had gemerkt dat we na een paar 100 meters al een veldwegje indoken waar je verplicht achter elkaar moest lopen, kon ik niet anders dan met de eerste mee te gaan in de start. Dat viel uiteindelijk nog al mee qua snelheid, want ik had erger verwacht. Als zesde dook ik dan ook het veldwegje in. Een klein groepje liep vrij snel weg en met een kleine inspanning kon ik me nestelen in een tweede groepje. Alhoewel groepje? Gedurende een paar seconden en het was al prijs en er was geen groepje meer. Tedjuu toch, ik moest het weer alleen doen. De eerste twee kilometers gingen rond de 3:45. Het ging dus best wel goed. Ik haalde twee lopers één na één in. Maar ik hoorde al de ganse tijd dat er ook lopers heel dicht achter me liepen. En toen ze me uiteindelijk inhaalden, kon ik eventjes aanklampen maar moest ik ze al snel meter voor meter laten gaan. De derde kilometer ging dan ook maar aan 3:49, dus een beetje trager. Maar daar zou ik wel iets aan doen in de laatste twee kilometers. Dat was de bedoeling en dat ging wel lukken. Althans dat dacht ik. Ik kon natuurlijk niet weten dat we toen het bos indoken en de rest van het parcours over onverharde ondergrond ging. Damned! Ik was uiteindelijk al blij dat ik de vierde kilometer nog aan 3:50 kon lopen. Gelukkig waren de laatste honderden meters toch nog op verharde weg. Maar een echt spurtje kreeg ik er aan de finish niet meer uit. Na 18'56" of dus aan 3:47 per km was het afgelopen. En ik had eerlijk gezegd toch iets meer tijd nodig dan anders om terug op adem komen en om London simpelweg te kunnen antwoorden "dat papa gewoon heel moe was" ;-) En ik had eigenlijk moeten zeggen "heel moe, maar wel tevreden", maar daar had ik net iets te weinig adem voor ...

20:21 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-05-08

nog van dat

Door een extra training op vrijdag in te lassen, is het uiteindelijk een loopweek van 55 km geworden. Nu pas merk ik dat het al van einde maart geleden is, dat mijn kilometertotaal nog eens boven de 50 km is uitgekomen.
Dinsdagmorgen had ik een compleet andere training dan gepland. En dat kwam omdat ik maandagavond op hotel zat in Brussel. Ik moest dinsdagmorgen in Brussel zijn en had geen goesting om mijn deel te gaan bijdragen in de voorspelde verkeersellende, als gevolg van de zoveelste treinstaking. Omdat er dinsdagavond sowieso al niet veel tijd zou overschieten, heb ik m'n training dan maar, voor dag en dauw, in het Brusselse gedaan. En dat was toch redelijk anders dan thuis. Af en toe wat plat, maar voor de rest constant bergop en bergaf. Het is eens wat anders en altijd tof om op totaal onbekend parcours te trainen.
Woensdag en vrijdag ook nog twee, relatief korte, trainingen gedaan. Omdat ze voor zondag geen te best weer voorspelden, ben ik dan maar zaterdag, i.p.v. zondag, gaan fietsen. En heb ik m'n looptraining van zaterdag vandaag gedaan. Meteen de langste training van dit jaar tot nu toe: 25 km. Geen volledig extensieve training, maar ook een paar snellere stukken erin. Het gevoel was super. Ik kon precies het tempo lopen dat ik wou, zo lang ik wou. Het ging allemaal van zelf. Na iets meer dan 2 uur, had ik zelfs spijt dat het gedaan was. Nog van dat ;-)

20:45 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-05-08

4 weken, 4 wedstrijden

Alleen Eindhoven op m'n planning voor 2008? Dat is eigenlijk toch wel bijzonder weinig. En dat was eigenlijk ook helemaal de bedoeling niet. Daarom heb ik alvast vier wedstrijden in evenveel weken in m'n planning opgenomen.
- Op 1 juni m'n eerste 5 km in Sinaai. Vorig jaar heb ik wel al eens een 6 km wedstrijd gelopen in Stekene. Maar deze keer nog een kilometertje minder, dat maakt het - zeker voor mijn doen - toch wel heel kort.
- De week daarna 10 km in Bazel en nog een week later m'n tweede 10 mijl van dit jaar. Benieuwd wat dat gaat geven in vergelijking met m'n 1u05 eindtijd in Antwerpen een maand geleden.
- Dat ik de vierde wedstrijd loop, is iets minder zeker dan de andere drie en zal van het gevoel op dat moment afhangen. In ieder geval zal het maar de 5 km zijn die ik dan loop.
Geen specifieke voorbereiding voor geen enkel van de vier wedstrijden. Geen probleem, ik heb er op dit moment enorm veel zin in en dat is het belangrijkste. En als het weer dan nog wat mee wilt. Het mag zelfs gerust voor mij met tropische temperaturen zijn. Zo lang ze die maar bijhouden en niet in Eindhoven uitdelen. Goed voorbereid of niet, berekoud of zuiders warm. I don't mind. Wie weet valt er toch wel ergens een mooie eindtijd uit de kast.

20:27 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-05-08

Eindhoven

eindhovenDe kogel is door de kerk. Op zondagmiddag 12 oktober 2008 loopt deze jongen om iets vóór tien na twee over de finish van de Eindhoven marathon. Volledig choco, doodmoe, maar voldaan. Dat zal dan meteen mijn laatste marathonbezoek aan Eindhoven worden en tevens mijn laatste "snelle" marathon en grootste doel voor de rest van dit jaar. Nog sneller is, rekening houdend met mijn fysieke kwaliteiten en met wat ik er voor kan en wil doen, niet haalbaar. Maar wees gerust, er resten mij nog tal van andere, zotte en minder zotte, uitdagingen voor de komende jaren.
Mijn vooropgestelde 10 miles target is ondertussen binnen. Alhoewel ik nog wel zinnens ben dat nog wat scherper te zetten op een sneller parcours dan dat in Antwerpen van enkele weken geleden.
Een tijd van 37'30" op de 10 km zal niet meer voor dit jaar zijn. Alhoewel ik wel - waarschijnlijk een paar keren - ga proberen om m'n huidige besttijd van 38'30" ofte 3:51 per km nog wat scherper te stellen. Het moet wel lukken om, ergens in m'n marathonvoorbereiding, op de 10 km met de 38 minuten grens te flirten.
Voilà daarmee heb ik, in overleg met Rudi, de rest van 2008 op loopgebied ingepland. De eerstkomende weken en pakweg twee maanden zal het wal vanalles worden. Vanaf half juli begint het serieuzere werk en vanaf september zal m'n blik voor 100 % richting Eindhoven staan.

22:12 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-05-08

we'll see

Het is rustweek deze week. Na de Antwerp 10 miles van twee weken geleden en de Congoloop van vorig weekend, is dat niet meer dan logisch. Niet gemakkelijk met dit prachtige weer om de paar looptrainingen, die ik deze week doe, snel te moeten afbreken om zo toch beneden de 40 km te blijven deze week. Maar moeilijk gaat ook ;-)
Ook al heb ik veel zin, toch ga ik het niet compenseren met eens extra te gaan fietsen. Anders schiet er van het uiteindelijke rusten misschien niet meer veel over en dat kan ook niet de bedoeling zijn Maar het begint wel te kriebelen om zondag mee te doen aan de Concordia. Niet echt lastig, dat niet. Want aan de beklimmingen zal het niet liggen. Die zijn niet zo spectaculair. Maar ik zal uiteindelijk wel op zo'n 140 km uitkomen. Wetende dat het al geleden is van vorig jaar in juli (naar Balnkenberge) dat ik nog eens meer dan 100 km heb gefietst, zal het zondag al meer dan genoeg zijn. Maar ik zie er wel naar uit, zeker nu de weersvoorspellingen voor dit weekend zo goed zijn.
Ondertussen kan ik me wat bezinnen over welke loopwedstrijden ik dit jaar nog wil/kan doen. Alles in het teken van een snellere marathon? Of mijn huidige besttijd op de 10 km aan flarden lopen? Of allebei? Of something completely different? We'll see ...

20:53 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-05-08

volgende wedstrijd

Ik heb deze keer niet veel woorden nodig om mijn prestatie van daarnet te omschrijven: slecht. De target van 3:45 per km of 16 km/h leek me nog wel wat te vroeg. Maar ik had wel gehoopt om de 3:51 per km van vorig jaar in augustus te kunnen verbeteren; En dat is dus niet gelukt. Het is 3:52 per km geworden. Verdomme toch ;-(
Zoals vorig jaar startten we op de atletiekpiste en begonnen we na 1 km aan drie plaatselijke ronden van 3 km. Deze keer was het parcours al iets beter uitgemeten, zodat ik uiteindelijk op 10,1 km uitkwam i.p.v. op 10,3 km vorig jaar. De eerste ronde ging nog redelijk goed, omdat ik me kon focussen op het inhalen van lopers. Op het einde van die ronde begon het eigelijk al minder te gaan omdat het groepje dat ik toen had ingehaald z'n snelheid langzaam maar zeker liet zakken. Ik had het te laat gemerkt en liep daardoor de vierde km al aan 3:54. Van toen af viel ik dan alleen en had ik te weinig mikpunten om de gewenste snelheid aan te houden.
M'n drie targets staan er dus niet voor niets. En ze zijn dus toch ambitieus genoeg om op z'n minst m'n tanden al één keer op te hebben stuk gebeten. De wedstrijd van vandaag ben ik al vergeten. Nu kan ik rustig op zoek gaan naar een volgende wedstrijd om daar beter te doen.

21:58 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-04-08

platte rust

snoopyIk las op Wim zijn blog dat hij aan het twijfelen is om vrijdag mee te doen. Dat zal iedereen wel eens hebben. Twijfelen of je mee gaat doen of niet, of het wel goed gaat gaan, of je de beoogde snelheid gaat kunnen aanhouden, hoe je het best kunt starten, of je snel moet starten deze keer of juist niet, wat het juiste tempo is dat je aankan, ... Twijfelen. Dat is voor mij deze keer niet het geval. Ik ga er gewoon een lap opgeven en ik zie wel waar ik uit kom. Het is me deze keer meer een kwestie van nieuwsgierigheid hoe ik het er vanaf ga brengen op m'n eerste 10 km wedstrijd sinds augustus vorig jaar. Negen maanden geleden, zat ik in volle marathonvoorbereiding. Ik had wel heel veel kilometers achter de rug maar had absoluut niet op snelheid getraind. Tegen m'n eigen verwachting kon ik - zonder zelf 100 % voluit te gaan - de ganse 10km aan een gemiddelde van 3:51 per km lopen. Dan zou je denken dat ik nu, met toch heel wat betere snelheidstrainingen achter de rug, vast en zeker in de buurt van 3:45 moet kunnen lopen. Awel, dat denk ik nu niet. Tot gisteren was het puur buikgevoel. Maar gisterenavond toonde m'n training aan dat het op moment toch niet zo snor zit. M'n hartslagen tijdens de snelle 800 m reeksen waren opvallend laag. De snelheid zelf was ook al niet wat ze moest zijn. Da's geen goed teken. Te vermoeid. Dat was (en is) het gevoel dat overheerste. Niet zo zeer door te veel loopkilometers de voorbije weken. Maar gewoon de combinatie met veel te veel te doen daarbuiten, vooral dan op werkgebied. Het enige wat me dus nog rest is rust. Na deze morgen, doe ik geen enkel training meer vóór vrijdagavond. Behalve dan donderdag een paar kilometertjes loslopen. Vandaar die nieuwsgierigheid. Ga ik op die paar dagen toch genoeg kunnen recupereren en loop ik toch een goeie tijd? Een verbetering van mijn pr? Ik ga er in ieder geval voor gaan. Maar misschien gaat het vrijdagavond langs geen kanten en zie ik nu al op tegen de week platte rust die Rudi me nu al heeft voorgeschreven in dat geval.

21:00 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-04-08

top

ozarkhenryDe week na de Antwerp 10 miles is vanzelfsprekend een rustweek geworden. Alhoewel vanzelfsprekend? Op loopgebied wel. Maar voor de rest is dat spijtig genoeg niet gelukt.
Het begin van de week was op werkgebied als iets hectischer dan gewoonlijk. En donderdag en vrijdag kwam er van rusten helemaal niets in huis door een business trip naar London. "Ge moet maar geluk hebben", hoor ik er al een paar denken. Ja, ja, I know. En nee, ik klaag niet hoor. Maar het maakte wel dat ik het weekend nog wat vermoeiender startte, dan ik vreesde. Ik heb deze week nochtans maar drie keer gelopen. Dinsdagavond 9 km. Vrijdag 11km. Maar wat voor 11 kilometers? Voor dag en dauw twee toertjes afgehaspeld in en rond Regent's Park, yes sir. Absoluut genieten in het kwadraat. En zaterdag nog eens 15 km. Alles extensief en goed voor een (rust)weektotaal van 35. Vanmorgen dan nog met de club een rit meegereden ten voordele van Het Veer, wat zorgde voor 90 km op de kilometerteller. Een paar stukken niet meegerekend (één kasseistrook en twee keer bergop) ging het wel heel rustig, dus dat scheelt toch wel wat.
Naast het sportieve, was er de voorbije week gelukkig ook tijd voor nog wat andere ontspanning. En vooral op zaterdagavond in de Lotto Arena. Het was ondertussen al enkele jaren geleden dat ik hem in de AB in Brussel live had gezien. En hoe goed ik zijn muziek toen ook vond (en nog nog steeds vind), het optreden kon me toen echt niet bekoren. Gewoonweg niet entertainend genoeg, geen sfeer, te saai ... Daarom dat we nu met een beetje twijfel onze tickets geboekt hadden. Maar die twijfel verdween zaterdagavond, iets na achten, als sneeuw voor de zon. Een dik anderhalf uur genoten van fantastische muziek, pure klasse, iets van het knapste dat Vlaanderen muzikaal ooit heeft voorgebracht. En deze keer dus absoluut niet saai, maar goed gebracht, heel goed gebracht. Hij is trouwens ook een fervente loper. Als zal hij zichzelf zo misschien niet noemen. Want voor zover ik weet, loopt hij nooit wedstrijden. Maar doet hij wel bijna dagelijk zijn loopkilometers. En naar het schijnt is het een heel sympathiek iemand. En in tegenstelling tot vele anderen (lees: Tom Barman en gelijkgestemden ...) staat hij nog steeds met z'n beide voeten op de grond. Behalve als hij aan 't lopen is, natuurlijk ... ;-). Een paar jaar geleden stond die bescheidenheid nog een goede performance in de weg. Maar nu was het duidelijk dat niet langer Piet Goddaer maar Ozark Henry op het podium stond. En hij was top.

20:40 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-04-08

targets

targetsGenoeg felicitaties gehad na mijn 10 miles avontuur van afgelopen zondag. Bedankt daarvoor trouwens. Het gevoel achteraf ... daar doet ge het tenslotte toch voor, laat ons eerlijk zijn. Niets zo zalig dan je uitgeput over de meet smijten. Niets zo zalig dan achteraf te kunnen genieten van een tijd waar je tevreden mee bent. Niets zo zalig dan een geflatteerd geraken als iemand je proficiat wenst en bewondering heeft voor je tijd. Allemaal dingen die 10 miles langer laten duren dan 1u05. Spijtig genoeg is er nog iets die die 10 miles langer laten duren: mijn quadriceps. Pfff. Zondagavond dacht ik nochtans dat ze beter aanvoelden dan vorig jaar. Maar dat was blijkbaar te vroeg victorie gekraaid. Maandagmorgen wist ik wel beter. Laar ons zeggen dat een trap afgaan op dit moment niet mijn favoriete bezigheid is ;-)
Anyway, er zit niets anders op dan nu iets meer rusten dan me lief is. De volgende afspraak is immers niet meer veraf: de Congoloop in Beveren volgende week vrijdagavond. Een wedstrijd "op eigen terrein" dus. Het is bovendien de eerste wedstrijd waar ik vorig jaar 15 km/h heb kunnen lopen. Sindsdien heb ik alle 10km (of kortere) wedstrijden steeds 15 km/h of sneller kunnen lopen. En dat wil ik ook zo houden natuurlijk.
Ook al zijn er een paar mijn kop al aan het zot maken ;-) ... dat mijn tweede target eraan gaat. I don't think so guys. Ik ga er vast en zeker een lap op geven, daar zal het niet aan liggen. Maar als ik mijn pr van vorig jaar in Hamme (3:51 per km) kan evenaren, zal ik al content zijn. Dan stelt ne mens eens targets voor twee jaar, i.p.v. enkel voor dit jaar. Dan kan het toch niet zijn dat er na vier maanden al twee targets gehaald zijn ? ;-) Stel je voor, dan schiet er alleen nog mijn target voor de marathon over. En ik was enkele maanden geleden nog aan het twijfelen of er nog wel een derde (snelle) marathon zou komen ...

20:09 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-04-08

Antwerp 10 miles

antwerp10milesIets na drieën, schoot schepen Ludo Van Campenhout de Antwerp 10 miles op gang. Het beetje ervaring dat ik ondertussen in loopwedstrijden al heb, maakte dat ik op de zesde rij had post gevat. Zonder schroom. Als ik zie wat een pipo's dan nog voor me willen komen staan. "Ja, ik ga hem proberen uit lopen, dat moet wel lukken", hoor je dan naast of voor je. Wat heb je dan in godsnaam op de eerste rijen van een 10 miles wedstrijd met meer dan 10.000 deelnemers te zoeken, pipo? Soit. Vooraan in het gelid, dat maakte alvast dat ik me geen zorgen hoefde te maken over gedrum of andere hinder bij de start. De start verliep dan ook zonder problemen. Zoals altijd, zonder echt voluit te gaan, merk ik na een paar honderd meter dat ik te snel loop. Net op het moment dat iemand, tja iemand ;-) naast me komt lopen. Sugar time! Jawel, Sugar Jackson. De ingeving van het moment is "Komaan aanklampen. Da's misschien een perfecte haas". Maar al gauw merk ik dat hij iets te snel loopt voor mijn doen: 3:45 per km of 16 km/h i.p.v. de beoogde 15 km/h. Laten lopen dus maar, die haas ;-)
Alles onder controle: eerste km in 3:57, tweede in 4:05. Na 2,5 km kan de pret beginnen. We slagen linksaf richting Kennedytunnel en de eerste helling is een feit. Direct daarna naar beneden richting Kennedytunnel. Het zal maar liefst vier à vijf kilometer duren vooraleer het terug plat wordt. Een dubbel gevoel. Het is wel kicken om op op- en afritten van een autostrade te mogen lopen en natuurlijk vooral door de Kennedytunnel. Maar al dat bergop en bergaf haalt me compleet, maar dan ook compleet, uit m'n ritme. Eens de Kennedytunnel door is het klimmen geblazen richting Amerikalei. Gewoonweg moordend, als je niet te veel op je tempo wilt toegeven. Het kost me verschrikkelijk veel energie, te veel energie, om m'n kilometers niet boven de 4:05 te laten uitkomen. Ik zit nog steeds op schema, maar ik zit potverdorie nog niet halfweg. Ik krijg het mentaal een beetje moeilijk, maar ik heb geen keuze. Dat sterven we maar een keertje meer dan voorzien ;-)
Na de Italiëlei komt de eerste bevoorrading eraan. Die komt trouwens geen minuut te vroeg, want het is toch redelijk warm. Ik ben nog niet bekomen van de lange bergopstrook, of ook daar loopt het mis. Een half liter flesje water, waar is dat voor nodig? Ik zit te frullen, maar krijg het niet geopend. Een fantastisch ingenieus sluitsysteem van een flesje, net wat ik nodig had. In de andere hand heb ik m'n energiegelletje vast. Of beter ... had ik vast. In het geklungel heb ik het laten vallen. Ik besluit onmiddellijk om enkele meters terug te keren en het op te rapen, om toch de nodige energie te kunnen binnennemen, die ik op dat moment meer dan nodig heb. Door al dat geleuter, gaat m'n snelheid de verkeerde richting uit. Over de zevende kilometer doe ik 4:14. Damned!
Er zit niet anders op dan te versnellen om te m'n schade een beetje in te halen. De volgende kilometer gaat terug in 4:02. Maar dan krijg ik een beetje m'n terugslag. De volgende (negende)kilometer gaat terug in 4:13. En dan, net op het goeie moment, krijg ik de mentale boost die ik nodig had. Want wie zie ik iets verderop lopen? Wie hoor ik door het publiek vooruit geschreeuwd worden? Jawel, Sugar Jackson. Dat is potverdorie straf. Ik dacht dat die wel effe binnen het uur die 10 miles zou afhaspelen. Maar nee, ook onze Europese bokser van het jaar, kan blijkbaar een dipje krijgen. Dus ik ook ;-) Maar da's dan nu voorbij. De volgende kilometers, stel ik mezelf maar één doel: hem inhalen. Met horden en stoten. Soms kom ik bijna bij hem, dan weer net niet. Het zorgt er in elk geval voor dat m'n snelheid terug omhoog gaat. M'n twaalfde kilometer is er zelfs één net boven de 15 km/h. Net voor het ingaan van de Konijnepijp heb ik hem te pakken. Ik was even vergeten dat die lastige Konijnepijp er nog aan kwam en dat ik nog 3 km te gaan had. We duiken samen de Konijnepijp binnen. Ik laat me naar beneden vallen in het steilste bergaf stuk en loop hem zelfs even voorbij. Het zou me een enorme boost moeten geven, maar het draait anders uit. Hij loopt stilaan van me weg. Ik probeer m'n snelheid bergaf toch stilaan op te drijven, omdat ik weet dat ik straks bergop sowieso wat zal moeten toegeven. Maar het lukt niet. De enige momenten dat ik het zonder m'n Garmin moet doen, blijken achteraf de twee traagste kilometers te zijn aan 14 km/h. Ik verlies op 2 kilometer een halve minuut op m'n beoogd schema. Het vat is af. Ik draai de konijnepijp uit naar boven, naar rechts en zet m'n eindsprint in richting finish. Een finish die veel te ver ligt ;-) Wat een verschil met vorig jaar. Toen ik m'n laatste energie kon opsouperen om de laatste 800m tegen 20 km/h te spurten. Ik zit kapot. Er zit niets meer in dat lege lichaam van mij. De laatste kilometer wordt "spurten" tegen 15 km/h. Maar wel .... binnenkomen in een eindtijd van 1u05'09". Da's tien seconden te traag ;-) En 20 seconden na Sugar Jackson - jongens, wat had ik die graag voorbij gelopen in de spurt ;-) Maar ik heb potverdorie wel m'n target voor de 10 miles, dat ik gesteld had voor dit of volgend jaar, gehaald. Al heeft die 100m te weinig om 16 miles exact te zijn, me ook wel een beetje geholpen. Eerlijk is eerlijk. Maar dat gaat maar over seconden. Ik heb 10 miles in 1u05 gelopen en daarmee basta!

22:05 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

15-04-08

bijten

bitingIk had eigenlijk gedacht dat deze week een volledige rustweek zou zijn, maar dat is dus niet het geval. Daarnet ben ik nog een uurtje gaan lopen met een paar stevige, snelle kilometers aan 3:50 per km erin. Niet echt rusten dus. Maar dat is vanaf nu wel het geval. Enkel donderdag doe ik nog een 10 tal extensieve kilometers. En zaterdag nog enkele kilometertjes voor de sport ;-)
Voor de rest is het gewoon een kwestie van rusten. Ik moet deze week niet naar het buitenland voor het werk, dus dat komt alvast goed uit. Rusten en een beejte heen en weer gemail met Rudi over hoe snel ik zondag zou moeten lopen. En guess what? Diegenen die me wat kennen, zullen er niet van verschieten dat ikzelf een trager tempo voor ogen had dan wat Rudi me voorstelde. That's me.
En dan het gewicht wat in het oog houden ook natuurlijk. Dat is potverdorie toch altijd knap lastig. Deels omdat ik al vertrek van een redelijk scherp gewicht. En deels omdat het voor m'n 178 cm gewoon aartsmoeilijk is om op 70 kg (laat staan eronder) uit te komen. Vorig jaar in volle marathonvoorbreiding is dat gelukt, maar na de koolhydratenstapeling ging de weegschaal al terug boven de 70 kg. En de opoffering was nochtans gigantisch groot geweest. Zo groot dat ik ze niet zo maar even voor een gewone 10 miles opnieuw wil doen. De laatste dagen schommel ik rond de 71 kg, dus ik mag niet klagen. Nog een paar dagen doorbijten. En dan vooral zondag tijdens de wedstrijd nog wat doorbijten. En dan zal ik na de finish, en hopelijk na een mooie tijd, er wel voor zorgen dat ik iets heel lekkers heb om in te bijten ;-)

20:49 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-04-08

Peking

pekingIk ga het niet hebben over al het geleuter dat de laatste maanden onze media teistert over het al dan niet boycotten van de Olympische Spelen in Peking. Over de verwachtingen van sommigen dat de atleten nu maar eens moeten laten zien dat het zo niet verder kan in China met de mensenrechten. Excuseer? De atleten? Zij die al maanden, al jaren zich minitieus aan het voorbereiden zijn op hopelijk één van de hoogtepunten in hun (toch relatief korte) sportcarrière. Die zouden dat allemaal nu eventjes op de helling moeten gaan zetten? I don't think so. Ik ben de eerste om te zeggen dat China geen Olympische Spelen verdient. Maar daar hadden de hoge pieten, onzer aller geliefde Jacques Rogge op kop, wel wat vroeger aan mogen denken. En niet eerst alles organiseren en dan verbaasd doen of verbaasd zijn over de talrijke protesten die op gang komen en de zogenaamde crisis waar ze in terecht komen. Ik dacht dat de schending van de mensenrechten in China een probleem was dat al langer bestaat dan sinds vandaag. Maar daar ging ik het dus niet over hebben.
Laat die atleten gewoon gerust en laat ze gewoon hun ding doen. Het zal zo al moeilijk genoeg worden. Alleen nog maar om een oplossing te vinden voor de ongezonde omstandigheden waarin ze moeten presteren. Wat voor sommigen toch echt wel problematisch kan worden. Denk maar aan de marathon of andere sporten waarvoor je uren na elkaar moet presteren.
En last but not least: arm België. Maar dat wisten we natuurlijk al langer. Of nog beter: arm Belgisch Olympisch Comité. Wat is dat toch met die Belgische limieten?. Kijk naar Tom Van Hooste zondag in Rotterdam. Zesde en eerste blanke, achter vijf Kenianen. Hij loopt in de laatste honderden meters Janne Holmen uit Finland los en raapt zelfs nog twee Kenianen op. Maar neen, hij mag wel niet naar de Olympische Spelen, want hij zit een minuut boven de Belgische limiet voor deelname aan de Olympische Spelen. Janne Holmen mag trouwens wel lekker mee, want in Finland hebben ze zo geen belachelijke limieten. Gewoon pech gehad Tom. In het verkeerde land geboren. Bedankt Jacques Rogge om onze atleten zo te koesteren. Zorg er maar voor dat er lekker veel delegees en andere officials mee kunnen naar Peking om daar ons landje te gaan vertegenwoordigen. Dat is veel belangrijker voor de sport.

21:25 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende