10-10-07

respect

marcherremansDe training vanavond viel nog redelijk mee. Een kleine 8 kilometer met twee keer daarin 1.500 m aan marathontempo. Ik had verwacht dat ik slapper zou zijn en het moeizamer zou gaan. Eigenlijk heel de dag op het werk voelde ik me niet zo boordevol energie. En toch viel het vanavond eigenlijk heel goed mee. Morgen nog eens ongeveer dezelfde training. Dan zal het misschien al heel wat minder zijn.
Something completely different. Ik ben absoluut geen TV-fanaat, integendeel. Maar vanavond zijn er toch twee programma's die ik absoluut niet wil missen. Allebei op Canvas.
Vanavond laat, veel te laat :"Athletics: Ethiopia - Kenya". Een documentaire over de rivaliteit tussen Ethiopische en Keniaanse atleten in de aanloop naar de Olympische Spelen van 2004 in Athena. Dat zal opnemen worden om later naar te kijken.
Waar ik wel vanavond naar ga kijken is "To walk again" over de indrukwekkende weg die Marc Herremans heeft afgelegd sinds zijn ongeval in 2002. Heel veel respect heb ik voor die gast. En niet alleen voor hem, maar ook voor tal van andere mensen die in een gelijkaardige situatie verkeren dan hem. Misschien nog meer voor hen. Want - met alle respect voor Marc Herremans - zij staan nooit in de spotlights, maar doen ook iedere dag "gewoon hun ding". Als ik iets lees of hoor over Marc Herremans, dwalen mijn gedachten dikwijls af naar een vriend, die op ongeveer hetzelfde tijdstip een gelijkaardig rugletsel heeft opgelopen. Gelukkig - wat heet gelukkig? - is hij er iets beter vanaf gekomen en kan hij, niet zonder moeite of extra inspanningen, maar wel zonder rolstoel door het leven. Niet alleen voor Marc Herremans, maar ook voor zo'n mensen heb ik grenzeloos respect. Voor de bergen die ze verzetten. Voor hun nooit ophoudende strijd tegen het onrecht dat hen is aangedaan. Voor hun enorme doorzettingsvermogen. Dat is wat anders dan wat ik denk te doorstaan in de voorbereiding voor een marathon. Dat is wat anders dan de pijn die ik ga verbijten volgende zondag. Als je dat met elkaar vergelijkt, dan voel je je maar een watje. Als het niet meer gaat na 30 km zondag, dan moet ik daar misschien maar even aan denken. Ik weet niet of hij m'n blog (nog) leest. Maar als dat het geval is, weet hij natuurlijk dat het over hem gaat. En hij weet natuurlijk - dat hoop ik althans - dat ik enorm veel respect heb voor alles wat hij al heeft doorstaan en hoe hij nog dagelijks "zijn plan trekt". Respect met een grote R.

20:09 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

niet te begrijpen wij kunnen ons inderdaad niet voorstellen wat die mensen allemaal niet moeten doorstaan!

Gepost door: geert | 11-10-07

De commentaren zijn gesloten.