17-10-07

dilemma

dilemmaIk gun mezelf nog één berichtje op m'n blog over vorige zondag. En dan is het gedaan met zagen ;-) I promise.
Ik had al eerder geschreven dat hoe gemeend m'n "supporters" me ook feliciteerden, het me geen sikkepit beter deed voelen. Dat is natuurlijk niet helemaal waar. De ontgoocheling was groot en dat zal ook zo blijven. Maar al die reacties van familie, vrienden, kennissen en andere bloggers - op m'n blog of daarbuiten - die doen natuurlijk wel deugd. Aan iedereen: bedankt daarvoor.
De rode draad doorheen al die reacties is ook duidelijk. Het kon erger en de eindtijd is nu ook weer niet zo slecht. Ook dat klopt. Er is echter nog een andere, belangrijke reden waarom het niet halen van die eindtijd me zo dwars zit. Het plan om (onder de) 3u10 te lopen had immers nog een bijkomende bedoeling. Ik had me vóór de marathon namelijk voorgenomen dat, mocht het lukken, dit m'n laatste "snelle" marathon zou zijn. Waarom? Heel simpel. Omdat ik gemerkt heb dat heel m'n voorbereiding voor mezelf "op de limiet zat". Qua belasting van m'n lichaam. Maar ook - en eigenlijk vooral - wat de combinatie betreft met zowel m'n beroepsleven als met m'n gezinsleven. Vandaar dat ik er in deze voorbereiding alles voor gedaan heb. Meer zelfs dan dat ik op voorhand mogelijk achtte. Alle puzzelstukjes zouden perfect in elkaar passen. De voorbereiding was nagenoeg perfect verlopen. De omstandigheden tijdens de wedstrijd waren optimaal. Een mooie eindtijd om dat stukje sportleven van mezelf mee af te sluiten, lag voor het grijpen.
Van al die plannen is dus niets in huis gekomen. En dat stelt me nu voor een enorm dilemma. Langs de ene kant, weet ik niet of ik zo'n voorbereiding ooit nog eens opnieuw ga kunnen doen. Langs de andere kant: dit marathonresultaat m'n beste resultaat ooit laten worden, daar voel ik me ook niet echt gelukkig mee. Op dit moment weet ik van geen kanten, waar ik goed mee doe. Weet ik totaal niet welke richting het uit moet. Dat zal ik in de komende maanden moeten beslissen. Wat ik wil, maar vooral wat er kan of wat er niet kan.

19:44 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Afwisseling Als je er zo over denkt, zou ik (en dat is dan persoonlijk natuurlijk) nu eens iets anders plannen. Een andere uitdaging, ik weet enkele zaken die je nog zou willen verwezelijken. Neem een goei zware... Wat je absoluut moet vermijden is dat je je nu blind gaat staren op die tijd en daardoor teveel druk op je schouders legt. Als je tussendoor wat anders doet en bv in 2009 nog eens oplaad voor een snelle marathon ga je dat wel wat vermijden. Soit, er is maar 1 iemand die die keuze kan maken, en dat ben je zelf. Als je binnen 2 weken in Etten-Leur wil lopen is dat voor mij ook goed ;-). Laat alles maar eerst eens bezinken (tot op de bodem). We dromen binnenkort, tussen pot en pint, wel eens even samen weg. Wie weet wat we dan zien!!!

Gepost door: Wim | 18-10-07

relativeren hoi Hank, ten eerste vind ik dat wat jij in Eindhoven hebt gepresteerd een heuse knalprestatie. Anderen hadden opgegeven waar jij gewoon bleef doorgaan en dan nog in een ongelooflijke knappe tijd (waar ik alleen maar van kan dromen en welk ik nooit in mijn nog toekomstige loopcarrière ooit ga kunnen verwezenlijken). En daarmee kom ik ineens bij puntje 2: relativeren! Er zijn erger dingen in de wereld dan 10 min onder je beoogde eindtijd eindigen. Wees blij dat je hem hebt kunnen lopen en dat je hem hebt uitgelopen. Wordt niet slaaf van een eindtijd, lopen gaat toch om zoveel meer?

Gepost door: Ruthje | 19-10-07

De commentaren zijn gesloten.