13-12-07

moeilijk

kasterleeHet blijft aan me kleven. Het laat me niet meer los. Eén keer meedoen was voldoende om vanaf nu, ieder jaar opnieuw als het jaareinde nadert, er aan terug te denken. En eigenlijk ook al een paar keer eerder gedurende het jaar, om eerlijk te zijn. De Hel van Kasterlee. Twee jaar geleden heb ik de eer gehad om één van de deelnemers te zijn. En wat veel belangrijker is, om één van de finishers te zijn. En trots dat ik was na meer dan elf uur zwoegen, lopen, mountainbiken, vallen, terug opstaan, kruipen, ... ;-) Je kan het gewoon je niet voorstellen. Ik was niet alleen trots. Ik ben het ook nog steeds.
Mocht ik er zelf niet aan terug denken, dan doen anderen dat voor mij wel. Toeval of niet. De voorbije weken en dagen mailden een paar vrienden me iets over Kasterlee. Eén keer stond er in de mail zelfs "... dit gaat ge allemaal moeten missen .." En gelijk heeft hij. De foto bovenaan dit berichtje, samen met nog wat andere foto's, hingen ook aan die zelfde mail. Direct herkenbaar. Ik zou er zo opnieuw naartoe kunnen rijden, zwemmen ;-) Alhoewel voor de komende dagen droog weer voorspeld wordt, hebben de voorbije regenweken er ongetwijfeld al genoeg voor gezorgd, dat de Hel ook dit jaar zijn naam weer alle eer gaat aandoen. Het is elk jaar wel iets. Twee jaar geleden, zag het er de weken ervoor nog relatief goed uit wat de staat van het parcours betrof. Maar amper één dag voor de wedstrijd bleek ruim voldoende om daar drastisch verandering in te brengen.
Te vergelijken met de staat van het parcours voor de loopwedstrijd van komende zondag in Beveren? Neen, toch niet. Het is tenslotte ook maar een deel van het totale parcours dat we door het veld, op "verzopen" grond moeten lopen. Ik ben er gisteren nog gaan lopen. En de Finse piste ligt er inderdaad erbarmelijk bij. Een paar dagen droog weer en het zal misschien wel al iets schelen. Langs de andere kant zijn er ook een paar stukken, waar nog maar net verse houtschors op gesmeten werd. En ook die zullen er wel voor zorgen dat 15km/h lopen héél moeilijk wordt, misschien zelf niet mogelijk voor mij persoonlijk. Dan wordt het ongetwijfeld harken, sleuren, trekken. Alles wat goed is, of net niet - om de snelheid zo min mogelijk te laten zakken. Ik zal op die momenten even proberen te denken aan de diegenen die op dezelfde moment in Kasterlee aan het afzien zijn en die nog een paar uur te gaan hebben. Dat is andere koek dan de luttele acht kilometer die ik zondag ga lopen. Acht kilometer die me deugd gaan doen. Acht kilometer in een - hopelijk - betere eindtijd dan vorig jaar. Dat ga ik toch proberen. Het zal moeilijk zijn, maar moeilijk gaat ook ;-)

20:31 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.