07-06-08

genoten

Vanmiddag aan de start van de Bultencross in Bazel, merkte ik plots dat ik naast Koen Maris stond. Uit respect heb ik dan maar twee stappen achteruit gezet en ben ik erachter gaan staan. Voor de bloglezers die van Mars komen ;-) ... Koen Maris is een wereldtopper in duathlonland en won in 2007 het WK duathlon long distance in het Zwitserse Zofingen. Het zal waarschijnlijk in zijn trainingsprogramma gepast hebben om eens een wedstrijdje in zijn achtertuin mee te doen. Leuk voor de organisatoren en ook gemakkelijk. Dan kennen ze de winnaar al nog voor de start wordt gegeven ;-)
Vorige week 5 km in Sinaai, vanmiddag 10 km in Bazel. Het zou dus wel iets trager gaan, liefst niet te veel trager. Die illusie was ik rap kwijt, toen ik een paar kilometers ging opwarmen op het parcours. Eerste km in het veld, plassen, slijk en bij momenten echt slecht beloopbaar. Na de eerste km uit het veld, gelukkig. Of toch niet? Niet echt ... kasseien ;-( Dag snelle tijd! Ik ga gewoon onder de 40 minuten, of dus boven de 15 km/h gemiddeld proberen lopen en we zien wel. Het knapste was dan nog dat ik toen niet wist dat het leukste eigenlijk nog moest komen. Na de kasseien weliswaar een stukje betonbaan, maar daarna een brugje over en het bos in, bergop en bergaf. Man, man, man. En alles twee keer omdat het twee toeren van 5 km waren. Het was wel een ongeloofelijk mooi parcours en heel gevarieerd, dat wel. Alleen niet geschikt voor een snelle tijd.
Ik ben vertrokken rond de 16de positie. Net voor het moelijke stuk in het bos een groepje van 4 lopers voorbije gestoken. En in het moeilijke stuk geraakte ik ze volledig kwijt. Ze hadden het blijkbaar nog moeilijker dan mij om hun snelheid niet onder de 15 km/h te laten zakken. De tweede toer in hetzelfde moeilijke stuk, met een aantal keer bergop, was het opnieuw bingo. Al een paar kilometer had ik een loper in het vizier en ik geraakt wel dichter maar niet tot bij hem. Een paar stukken bergop en het was gebakken. Erop en erover en naar de 11de positie. Totaal onbelangrijk, I know. Maar als ik dan toch geen (voor mezelf) snelle tijd kan lopen, kan ik daar wel van genieten van een beetje vooraan in een wedstrijd te lopen.
De eerste toer lukte het me nog om de eerste van de twee zwaarste kilometers net onder de 4:00 te blijven. Maar in de tweede toer gingen beide kilometers aan 4:02 en 4:07. Om dat allemaal goed te maken in die andere zes kilometers, was iets teveel van het goede. Ik was dan ook al tevreden dat ik uiteindelijk op zo'n parcours nog 3:58 per km kon lopen. Je weet natuurlijk nooit was je dat echt aan snelheid gekost heeft, maar met momenten kun je gewoon niet zo snel lopen dan dat je wilt en op dat moment denkt te kunnen. Kasseien, putten, plassen, slijk, ... De laatste 100-200 m was helemaal de max en moest ik nog uitkijken dat ik m'n voeten niet omsloeg of onderuit ging. Het was eens iets anders. Een snelle tijd of niet. Ze zien mij hier volgend jaar waarschijnlijk wel terug, want ik heb er van genoten. Meer van genoten dan die 5 km van vorige week aan 3:47.

21:52 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.