26-07-08

zijden draadje

Welkom op een blog vol miserie. Pfff ... wel lopen, niet lopen, ... Het wordt tijd dat ik eens over iets anders kan schrijven, maar dat zit er voorlopig niet echt in, vrees ik. Omdat ik sinds donderdag last kreeg van m'n scheenbeen bij elke stap die ik zette, kon ik niet anders dan vrijdagavond bij m'n sportdoktoer langs te gaan. Eerst had ik (voorlopig) loopverbod gekregen, wat de moed even heel diep deed zakken en Eindhoven volledig op de helling zette. Ik ben ondertussen op twaalf weken van 12 oktober en kan de noodzakelijke trainingen niet blijven uitstellen. Maar dan toch ... na opnieuw m'n linkerscheenbeen te onderzoeken, leek de diagnose deze keer toch niet zo eenvoudig dan twee weken geleden. Normaal zou drukken op het bot van m'n scheenbeen me tegen het plafond moeten krijgen. Maar dat was dus nu blijkbaar niet het geval. Is er dan toch verbetering? Dat er nog steeds iets aan de hand is, is natuurlijk ook wel duidelijk. Alleen is het niet heel duidelijk wat er juist aan de hand is. En daarom is het dus ook niet duidelijk hoe erg het wel of niet is. Daarom mag ik dan toch voorlopig blijven lopen. Deze week zou ik op een dikke 40 (extensieve) kilometers moeten komen. In ieder geval een begin ... hopelijk een begin van wat meer. Positief blijven is de boodschap. Langs de andere kant besef ik maar al te goed dat m'n marathondeelname nu stilaan aan een zijden draadje hangt. Maar zolang dat zijden draad niet afknapt, ga ik door.

21:21 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-07-08

Ze zullen me niet temmen

Verdorie toch. Ik heb amper vier looptrainingen achter de rug en guess wat? De miserie begint precies opnieuw. Mijn linkerscheenbeen laat zich terug voelen. Het is niet dat ik echt pijn voel. Maar de diagnose en de ongerustheid bij mijn sportdokter van twee weken geleden in gedachten, baart het me toch wel zorgen. Daarom heb ik daarnet even met haar gebeld om te horen wat wel of niet mocht. En voor wat het waard is ... ik kreeg min of meer te horen wat ik wou horen: "Nog even afwachten". Voor hetzelfde geld had ik te horen gekregen dat ik terug mijn trainingen moest stoppen. Maar dat is dus niet het geval. Ik mag nog steeds verder rustig opbouwen zolang ik geen echte pijn voel. En ondertussen blijven ijzen en Flexium gel smeren. Fingers crossed ... want ik ben er nu echt niet klaar voor om Eindhoven uit m'n hoofd te moeten zetten. Ze zijn van mij nog niet vanaf. No way. Om in de sfeer van het vorige bericht te blijven ... "Ze zullen me niet temmen" ...

15:48 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-07-08

feestdag

vlaamseleeuwVorige week vrijdag (11 juli) was het een feestdag. Volgende week maandag (21 juli), dat is geen feestdag. En zelfs mocht het er één zijn, dan is het dit jaar misschien de laatste keer ;-) Maar belangrijker dan al die wel-of-niet-feestdagen: het was vandaag ook een feestdag. Althans voor mezelf. Na twee looploze weken ben ik vanavond 8 km gaan lopen. Eerlijk gezegd met een bang hartje uit vrees dat ik vanalles ging voelen, dat ik niet mocht voelen. Ook al had ik mezelf voorgenomen om er niet aan te denken. Alsof zoiets lukt ... Maar in ieder geval was dat dus niet echt het geval. Ik heb geen klagen. Ook niet wat de condite betreft, had ik de indruk. Loslopen (aan 5:13) ging bijzonder gemakkelijk (aan hartslag 112). Dan zal het al bij al wel meevallen, hoop ik. Alhoewel dat misschien maar echt duidelijk zal worden van zodra ik terug wat deftigere trainingen ga beginnen doen. Maar dat zie ik dan wel. Ik ben terug vertrokken. Ik ga rustig opbouwen en proberen zonder veel miserie me, in de volgende twaalf weken, klaar te stomen voor Eindhoven. En nu ... nog even genieten van mijn eigen feestdag ;-)

22:04 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-07-08

genieten

Daarnet ben ik langs geweest voor mijn laatste bio-punctuur sessie. En guess what? Ja, ik heb groen licht gekregen om dit weekend terug te beginnen lopen. Het zal natuurlijk gene vette zijn qua afstand en snelheid, maar dat doet er nu eventjes niet toe. Met rustig te mogen opbouwen ben ik ook al meer dan tevreden. De goesting, en de bijhorende vreugde, om terug te mogen lopen overheerst nu even alles. En het enige wat ik nu wil is dat ik de kans krijg om dat zo te houden. Anders gezegd: om niet te hervallen, laat staan in een andere kwetsuurt te sukkelen. Veertien looploze dagen op twaalf weken voor de marathon is niet echt het meest ideale startscenario. Maar langs de andere kant kan er op twaalf weken toch nog heel wat gebeuren. En ik verwacht nu toch ook niet dat mijn basisconditie zo erg naar de knoppen zal zijn. Hetgene wat me de komende dagen en weken het meeste zal bezig houden is "Voel ik nu iets?", "Doet dat nu zeer of niet?", "Voelde ik dat enkele weken geleden ook?" en tal van die zinloze vragen. Dat zit gewoon in 't koppeke na een kwetsuur. Dat weet ik. Dat was de vorige keren ook zo. Maar ik zal mijn best doen om mij er toch niet teveel door te laten leiden en er zo weinig mogelijk aan te proberen denken. Gewoon lopen en genieten. De rest komt wel van zelf.

20:08 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-08

kilo's

weegschaalMorgen ben ik halfweg. Een week niet mogen lopen. Nog één week te gaan. Als ik dan toch niet mag lopen en verplicht ben bruusk mijn marathonvoorbreiding te stoppen, tja, wat doe je dan? Wel dan begin je maar met andere dingen om toch jezelf er van te overtuigen dat je volop aan de voorbereiding begonnen bent. En daarom ben ik begonnen met mijn minst favoriete stuk in de voorbereiding... de kilo's. Het is nog vroeg om er aan te beginnen. Maar vorig jaar ben ik er nog vroeger aan begonnen, dus moet het nu ook maar. Er zouden nog zo'n drie kilo's af moeten. Pfff ... Dat is veel. Ik weet niet hoe ik die er ga moeten afkrijgen. Maar het is vorig jaar ook gelukt. Dus moet het dit jaar ook lukken. Want drie kilo's minder gedurende 42 km, dat zal één van die kleine dingen zijn die maken dat die 3u10 haalbaar wordt. En als dat lukt dan eet ik ze er nadien op minder dan een uur terug bij ;-)

21:01 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-07-08

lachen

Gisterenavond ben ik bij m'n sportdokter langs geweest voor de tweede bio-punctuur sessie. En het moet gezegd: ook al waren we pas enkele dagen verder, het was al een groot verschil tegenover vrijdag. Toen ze vrijdag op de pijnlijke plaats op m'n linkerscheenbeen drukte, krimpte ik volledig samen en schreeuwde ik het uit van de pijn. Dat was nu niet meer het geval. Niet dat het niet meer zeer deed, maar het was totaal niet meer te vergelijken met enkele dagen geleden. Het moet toch zijn dat ik er echt heel snel bij was om de diagnose te laten stellen. En dat de combinatie van bio-punctuur, een ontstekingsremmer en het ijzen toch wel z'n vruchten afwerpt.
Niet dat een bezoek bij de sportdokter niet plezant kan zijn. Maar meestal wordt er toch niet bijzonder veel gelachen. Niet onlogisch, want over het algemeen kom ik maar bij haar langs als er iets scheelt en wil ik gewoon graag een duidelijke, correcte uitleg horen over wat er scheelt en hoop ik vooral ook te horen dat het toch niet zo erg is. Dat was nu dus toch wel anders. Maar nu ik merkte dat het toch wel gunstig evolueerde op amper een paar dagen, kon ik mezelf niet inhouden en vroeg ik op het einde van de consultatie of dat toch niet iets veranderde aan die twee weken loopverbod. En kijk, dat was genoeg om toch even te lachen. Althans voor haar. Tedjuu toch ...

20:43 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-07-08

periostitis

periostitisNog nooit heeft mijn sportdokter zo snel een diagnose gesteld. Nog nooit was ze zo zeker van haar diagnose. En bij nog geen enkele kwetsuur in het verleden heb ik al loopverbod gekregen. Het was steeds een kwestie van te luisteren naar m'n lichaam en (te erge) pijn niet te negeren. Tot vandaag dan, amper enkele dagen nadat ik een beetje last begon te voelen aan de binnenkant van mijn linkerscheenbeen. De diagnose luidde: periostitis of voor de gewone mensen: een ontsteking van het scheenbeenvlies. En ja ... twee weken loopverbod. Ook nog een paar biopunctuurbehandelingen, een paar dagen ontstekingsremmers nemen en veel ijzen. Maar die dingen veranderen allemaal niets aan die twee weken loopverbod.
Straf. Het is de eerste keer dat ik een kwetsuur heb, waarvan ik enkel tijdens het lopen wat last heb, maar die ik voor de rest niet of nauwelijks voel. Waarbij ik me wel serieus zeer kan doen als ik op het juiste plaatsje (of moet ik zeggen verkeerde plaatsje) op de binnenkant van m'n scheenbeen druk. Daarom dat ik hoopte dat ik op z'n minst zou kunnen blijven lopen. niet dus ;-(
Het is gdvdm altijd iets al ik nog maar even iets meer train dan gewoon extensieve kilometers. Wat anderen ook zeggen, ik ga echt moeten geloven dat mijn lichaam (mijn benen) niet voor het lopen gemaakt zijn. Dat gevoel in m'n benen tijdens trainingen, tijdens of na een marathon. Dat afzien. Is dat dan toch steeds een signaal dat er eigenlijk iets fout zit? Ook al heb dikwijls het gevoel dat ik conditioneel veel meer had/zou kunnen verdragen. Daar ben ik dan vet mee. Ik weet het niet. En het is eigenlijk niet belangrijk, want ook al had ik het antwoord op die vraag, daarmee verandert er nu niets. En het is dan nog maar te hopen dat het na die veertien dagen gedaan is met de miserie. Sowieso zal ik langzaam terug moeten opbouwen. Dus voor dat ik het weet, zal het al augustus zijn. De maand waarop ik normaal gezien al op volle snelheid zou moeten zitten. En dat terwijl ik nu moet surplassen. Man, man, man. Dit kon ik nu echt wel missen. Morgen kan ik beginnen aftellen: nog dertien dagen ... ;-(

21:12 Gepost door Hank in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |